Wie die Sichel vom Mond
1)
Ein schwarzer Hund, eine Hängematte und ein Buch.
Es regnet in das Meer, als kriegte es nie genug.
Petroliumfunzel döst leise vor sich hin.
War das Wind?
Manila ist weit, Europa bloß noch ein Wort.
Deutschland ist gar nichts ... nie etwas von gehört.
Ein Gecko lacht und irgend etwas riecht verbrannt.
Was ein Land!
Refr:
In meinem Buch, der treibt vor sich hin.
Wird der am Ende noch belohnt?
Kann es sein, daß ich neidisch bin
und scharf wie die Sichel vom Mond?
2)
So etwas wie Brandung hört man leise, aber kaum.
Du sprichst im Schlaf - ich käme gerne vor in dem Traum.
Der Krämerladen gegenüber macht zu - dann ist Ruhe.
Weit draußen am Horizont: Sieben, nein, acht
Fischerbootlampen, so wie jede Nacht.
Eine, im Moskitonetz gefangene Fee ist schon hier.
3)
Ein Hahn kräht heiser - bald ist es soweit,
weil seine Arena wartet - die Sanduhr tickt.
Wie Nadelstiche in schwarzem Samt funkeln Sterne.
Habe dich gerne!! Ich lege das Buch fort,
weil ich nichts mehr kapiere. "Treibengelassen" wird sich, phantasiert.
Der Generator stottert, summt und wird still.
Wie die Sichel vum Mohnd
1)
Ne schwazze Hungk, en Hängematt un e Booch,
et räänt en't Meer, als kräät et nie jenooch.
Petroljumfunzel dös' leis für sich hin,
woor dat Wind?
Manila's wigg, Europa bloß noch 'e Woot,
Deutschland ess janix ... nie jet vun jehoot.
Ne Gecko laach un irjendjet rüsch verbrannt.
Wat'e Land ! ! !
Refr.:
En mingem Booch, dä driev vüür sich hin.
Weed dä ahm Engk noch belohnt?
Kann et sinn, dat ich neidisch benn
un scharf wie die Sichel vum Mohnd?
2)
Sujet wie Brandung hührt mer leis, ävver kaum.
Du sprichs em Schloof, ich köhm jähn vüür'n dämm Draum.
Dä Krämerlaade jäjenövver mäht zo,
dann ess Rauh.
Wigg drusse ahm Horizont: Sibbe, nä aach
Fescherbootlampe, su wie jede Naach.
En, em Moskitonetz jefangene Fee
ess schon he.
3)
Ne Hahn kräht heiser, baal ess et su wigg,
weil sing Arena waat, die Sanduhr tick.
Wie Noodelstech en schwazzem Samp funkle Stään.
Hann dich jähn ! !
Ich lääsch dat Booch fott, weil ich nix mieh kapier.
Drievejeloose weed sich, phantasiert.
Dä Jenerator stoddert, sump un weed still,
still, still.
