Bunte Trümmer

Millionen Kaffeetassen später stehst du immer noch davor:
Vor deinem Scherbenhaufen, den du jahrelang verdrängt hast.
Du gäbst ein Königreich dafür, bekämst du dich doch nur konzentriert
auf einen einzigen Gedanken, wenn auch nur für einen Moment.

Die abgerissenen Blätter vom Kalender zählst du jetzt schon lange nicht mehr.
Die Zahl der Augenblicke, die sie fort ist, weißt du auch so.
Verfluchst dich, weil du dich schon wieder suhlst in chronischer Melancholie,
doch deine Unfähigkeit, das zuzugeben, ist nicht mehr tabu.
Es ist deine Erinnerung, die Fallen stellt, die golden das ausschmückt,
was einigermaßen o.k. war - das andere bleibt verstaubt.

Ref:
Bunte Trümmer - als wäre nichts Besonderes zerstört, bloß ein Spiel - aus!
Bloß eine Pokerpartie mit zehn Assen und mehr, das Kartenhaus.
Seit Wochen laufen Filme kreuz und quer, hin und her.
Ausgelaugt - du fühlst dich aufgebraucht, du fühlst dich völlig leer.

Die Vorhänge zu - du willst die Sonne nicht sehen,
willst tun, als wäre sie hier;
oder als ob sich ihr Schlüssel jetzt gerade drehet im Schloß;
als ob das Telephon einen Salto schlagen täte, am anderen Ende wäre sie;
ein Telegramm käme an oder ein Brief von ihr wäre bei der Post.
Du willst sie spüren, willst sie berühren: "Ruf mich an!"
Bloß nicht mehr schwören: "Ich gehöre..." - dann laß es doch, Mann!

Bunte Trümmer

Millione Kaffeetasse späder stehste immer noch dovüür:
Vüür dingem Schervehaufe, dä de johrelang verdräng häss.
Do jöhvs e Königreich dovüür, kräätste dich doch nur konzentriert
op eine einzije Jedanke, wenn och nur für 'ne Moment.

Die affjerissne Blädder vum Kalender zällste jetz schon lang nit mieh.
Die Zahl der Aureblecke, die se fott ess, weißte och su.
Verfluchs dich, weil du dich schon widder suhls en chronischer Melancholie,
doch ding Unfähigkeit, dat zozejevve, ess nimieh tabu.
T'ess ding Erinnerung, die Falle stellt, die jolden dat usschmöck,
wat einijermaßen o.k. wohr - dat andre blieht verstöbb.

Refr.:
Bunte Trümmer, als wöhr nix Besondres zerstört, bloß e Spill uss!
Bloß die Pokerpartie met zehn Asse un mieh, dat Kaatehuus.
Sick Woche loofe Filme kreuz un quer, hin un her.
Ussjeloch, du föhls dich opjebroch, du föhls dich völlig leer.

Die Vorhäng zo, du wills die Sonn nit sinn,
wills dunn, als wöhr se he.
Oder als ob sich ihre Schlössel jetz jraad drieht em Schloß,
als ob et Telefon ne Salto schlaare däät, ahm andre Eng wöhr sie,
e Telegramm köhm ahn oder ne Breef vun ihr wöhr bei der Post.
Du willse spüre, willse berühre: "Roof mich ahn!"
Bloß niemieh schwöre: "Ich jehöhre...", dann loss et doch, Mann!

Refr.:
Bunte Trümmer, als wöhr nix Besondres zerstört, bloß e Spill uss!
Bloß die Pokerpartie met zehn Asse un mieh, dat Kaatehuus.
Sick Woche laufe Filme kreuz un quer, hin un her.
Ussjelouch - du föhls dich opjebrouch, du föhls dich völlig leer

03.02.2011

Songtext Suche

  • jetzt online:
    0 Mitglieder | 8 Gäste